چرا داعش با کردها می‌جنگد

مجموعه تحولات مناطق کردنشین در دهه های اخیر به ویژه ظهور پدیده داعش و زنجیره جنایاتی که این گروه تروریستی در حق کردهای واقع در بخشهایی از خاک عراق و سوریه( شنگال و کوبانی) اعمال می کند، بی ارتباط با ایران نیست.

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، سران کشورهای عربی برای مهار آن و متوقف کردن روند بیداری ملتهای تحت ستم منطقه، جنگی نابرابر از سوی دیکتاتور عراق صدام حسین بر ایران تحمیل کردند.

26سال از پایان جنگ ایران و عراق می گذرد. خاورمیانه اینک دچار تحولی بنیادین شده است. بهار عربی، خاورمیانه را در برگرفته و اینک جریان ارتجاع، ناتوان از رویارویی با درخت انقلاب اسلامی در صدد قطع کردن سرشاخه های آن در عراق و سوریه و ترکیه است. دشمنان ایران خوب می دانند که کُرد هرکجا باشد ایرانی است و این واقعیت را رهبران پیشین کرد همچون مرحوم ملامصطفی بارزانی و قاضی محمد بارها فریاد زده اند.
نگاهی گذرا به محتوای تولیدات رسانه ای جبهه ارتجاع و واپس گرا از جمله رژیم سعودی در وقایع کوبانی و شنگال و سکوت معنی دار آنها در قبال جنایات داعش به خوبی نشان می دهد که این گروه تروریستی در منطقه با چه اهدافی تشکیل شده و نیات او از حمله به مناطق کردنشین چیست.
داعش به عنوان تازه ترین محصول همکاریهای مشترک آمریکا و سران مرتجع منطقه، با حمایت گسترده تسلیحاتی - لجستیکی و رسانه ای، موج سهمگینی از رعب و وحشت درمنطقه ایجاد کرده و هدفی جز تضعیف جبهه ایرانی از طریق" واگرایی" ندارد؛ جبهه ای که تمام قد و به درازای تاریخ و به گستردگی مرزهای چند کشور همسایه در برابر دیکتاتورها مقاومت کرده و خون داده است. اینک، مردم کوبانی و زنان و دختران شنگالی نه تنها به خاطر کُرد بودن بلکه به دلیل اینکه یکی از اصیل ترین و ریشه دارترین اقوام ایرانی هستند هدف حمله قرار گرفته اند.
چه بخواهیم چه نخواهیم واقعیت ها به ما می گویند که امروز مدافعان کوبانی در خط مقدم جبهه دفاع از جغرافیای معنوی و فرهنگی ایران بزرگ قرار دارند و دولت ایران نباید در کنار این فاجعه انسانی سکوت کند. تاسف آور در این میان این است که برخی افراد و جریانات کج فهم در داخل کشور با موضعی مخالف و یا سکوت در قبال این جنایات، عملا در جهت تقویت جریان ارتجاع و بنیادگرایی توام با ناسیونالیسم عربی، گام بر می دارند. جریانی که اگر پیروز شود شاهان عرب را بر سیادت خواهد نشاند و مانعی بزرگ فراروی کشورهای غیرعربی در منطقه از جمله ترکیه نیز خواهد بود. بدون شک هرگونه پیروزی در جبهه شنگال و کوبانی برگ برنده ای در دست ایران و هرگونه شکست نتیجه اش تضعیف جبهه ایران بزرگ در برابر استعمار و ارتجاع است.

یادداشت روژان پاییز 93

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

بروزرسانی روژان

هفته نامه روژان اوقات خوشی را برای شما ارزو میکند